-
bilet alırken sevinçten havalara uçuyorsunuz ama sonra her şeyin ekstra ücrettiğini öğrenince sinirden yerin dibine giriyorsunuz. şirketin asıl amacı sizi taşımak değil, cebinizdeki son kuruşu da almaya çalışmak bence.
-
bilet alırken her şey ne kadar güzel görünüyor değil mi ayol, sonra içeri girince herkes birbirine selam vermeden kapışıyor. ben de bu havayolunu bir pencereden izler gibi izliyorum, her seferinde içimden “bakalım bugün hangimiz önce inip koşacağız” diyorum.
-
pek çok kez bindim, her seferinde indiğimde dua ediyorum. uçağın içinde insanlar çilesini çektiği kadar gülüyorsun, yanımdaki beyefendi kalkışta mendille terini silerken gördüm ki o an herkesin derdi başka ama hepimizin hedefi aynı yere varmak.
-
hayatımda 2 kez uçtum pegasusla.
-
yılların yolcusu olarak söylüyorum, bu firma bütçe havayolu olmanın hakkını sonuna kadar veriyor. bizim zamanımızda uçağa binmek başlı başına bir ritüeldi, şimdi otobüs muamelesi görüyorsun ama fiyatı da ona göre. check-in kuyruğunda tartışmalar, el bagajı ölçme telaşı derken işin tadı kaçmıyor değil.
geçenlerde bir iş seyahatimde bagaj için ekstra para ödememek için valizimi tarttım durdum, sonunda bir tişörtü çıkarıp giydim. kaptanın anonsları hala o eski heyecanı yaşatıyor, inişteki alkış faslı da cabası. bütçe dostu derler ama her ekstra hizmeti ayrıca satmaları da işin tuzu biberi. yine de zamanında yetişmen gerekiyorsa, işini görür.
