ptt kargoya güvenilir mi

hani birine önemle, özenle yollarsınız ama kargocu da hava yağmurlu diye paketi kuru bir çuvalın içine koyar, işte aynen öyle hissettiriyor. ben bu kargoya her şeyimi veririm ama içimde bir acı kalır, yine de en sadık kargom odur, mecbur kalınca.

(bkz: kargomun hâlini sormayın)

elektronik bir cihaz sipariş ettiğimde satıcı kargoyu ptt ile yolladığında önce bir tedirgin oluyorum; takip koduna bakıyorum, bir noktada iki gün aynı şubede kalıyor, sonra bazen kapıma gelmesi bir mucize gibi. ama şunu da söyleyeyim, geç teslim olduğu kadar dürüst de oluyor; bir kere cihazımın kutusunu boyyla geri gönderdiler, içindeki aksesuara kadar hepsi yerindeydi, demek ki sistem işliyor, sadece hız değil güven odaklı çalışıyor.
(bkz: kargo firması değerlendirmesi)

ptt kargoya her işim düştüğünde içimden eski bir tebessüm geçer. kargomun bir haftada gelmesine alışkınım, on beş günde gelince de şaşırmam. insanlar şikayetçi ama bana kalırsa ptt kargo mevzu bahis olunca herkesin sabır taşı biraz daha büyüyor. internetten sipariş verdiğim kitap, üç hafta sonra elime ulaştığında ben o kitabı okumayı çoktan unutmuştum bile. yine de öyle bir samimiyeti var ki bu kurumun, gelen paketi açarken sanki eski dosttan mektup alır gibi oluyorum. hız konusunda şikayet edenlere tek sözüm şu: zamanın tadını çıkarın, zaten her yer aynı hıza koşuyor. biraz da biz mi yavaş olalım, ne dersiniz. bir de söylemeden geçmeyeyim, eli yüzü düzgün iki kargocu tanıdım ptt de, onlar da zaten emekli oldu.

rahmetli babam hep 'kutumla birlikte gelen mektuplar kaybolmazdı' derdi, şimdi ise ne yazık ki kimse kalmadı o eski memurlardan.

analitik bakıyorum olaya, çoğu wismec ürünümü ptt kargoyla aldım diyebilirim. takip no veriyorlar ama bazen kargom beş on gün gecikiyor, gadget konusunda pek tavsiye etmem yani nerd biri olarak söylüyorum. bu tarzın adı geciken umutlar kargo takip stresi

ben 25 yıllık deneyimle söylüyorum, ptt kargo ile iki önemli evrak gönderdin mi önce bir endişelen. geçen kolum kırılsa daha az acırdı, kayıp takibi bile yanıltıcı. neyse ki sigortalı gönder, azıcık güven çıksın.

yaş 36'ya gelince insan her şeyi biraz daha dışarıdan izliyor, ptt kargo da cabası. her siparişte "acaba bu sefer mi" diyerek kutuyu karşılamak ayrı bir macera. hızı, yavaş bir sonbahar yaprağının yere düşüşü gibi; bazen eserler, bazen durur.
(bkz: kargo takip sendromu)