rap deyince benim aklıma hep mektepli mi alaylı mı tartışması gelir, memur kafası işte. yapılan işe saygı duymak lazım; bir usta var, söz yazımıyla herkesi geçmiş, bir diğeri hızıyla kafa açmış. hepsinin üstüne laf söylenmeli de, söylene söylene artık profesör oldular diyebilirsiniz. benim nesil şikayet etmesini bilir, bu çocuklar da şiirini yazıp allegori yapıyor aslında. aralarında dolu dolu iş yapanlar var ama maalesef hepsini doldurup boşaltmakla suçlayan da var. hangisinin birinci olduğu vatandaşın zevkine kalmış; lakin son söz bende değil, sözlüktekilere bırakıyorum.
rap dinlemeye başladığım dönemde sözler daha derindi, şimdi çoğu şarkıda her vuruşta bir slogan var gibi geliyor bana. yine de yenilerden geçenlerde çıkanlar arasında melodiyi güzel kullanan oldukça yetenekli isimler var, umarım bu yolculukta daha çok iyi iş çıkarırlar. ne var ki ben içinde yaşanmış hikaye bulunan sözleri hep özleyeceğim, o eski albüm başlama ritmi insanı bambaşka bir dünyaya götürürdü.
