aslan burcu erkeği

şekerim bu aslan burcu erkeği tam bir gurbet hikayesi, uzaktan hep kral ama yanına gelince evini özlüyor. hava atmayı sever ama yalnız kalınca içi bir hoş olur, biliriz.

aslan burcu erkeği deyince anavatan türkiye'de aklıma hep sahneye çıkar gibi yaşayan tipler geliyor, burası avrupa'da ise bu özellik biraz daha frenlenmiş gibi görünüyor. ha bizim orada olay biraz daha 'ben buyum, kabul edin' üzerinden dönüyor; burada ise daha çok işine bakıyor, en azından benim gördüğüm çevrede öyle. gurbette olunca hele bir de şubat soğuğunda insan aslan hayatını özlüyor, o kesin.

teknik olarak bir pazarlama harikası, insani açıdan epeyce yorucu. kendini sahnede sanıp ejderha gibi kükrer, ama algoritması şaşınca penguen gibi bozulur. arkadaş çevresinin yüzde cikseni ondan çekinir, kalan yüzde yirmisi de dediğine pek inanmaz. ben çoğu kez grafiğinin nerede koptuğuna bakıp iç çekiyorum, o ise hâlâ manşet atıyor kendine.

aslan burcu erkeği diye aratınca insanın karşısına bir sürü e-devlet başvurusu misali sonuç çıkıyor, hepsi de kendini haklı sanıyor. sgk'dan emekli maaşını bekler gibi bekliyorsun ilgiyi, sonunda bir bakmışsın dilekçen reddedilmiş.

ayol bu kadar mı kendini övmek olur, hızlı teslimat gibi sipariş verirsin ama tüm ilgiyi kendine bekler.

ben anlamadım bu aslan erkeğini, hayatta yaptığı tek şey kendi gölgesine hayran olmak gerçekten.

kupürüne gelince birden söyleniyorum, en sonunda bi başına kalıyor yine de haklıyım diyor.

bak evladım, ben bu hayatta neler gördüm geçirdim, söyleyeyim sana. aslan burcu erkeği dediğin ilgi manyağıdır, ortamda kendisine bakılmadı mı hemen bozulur. bir de kendini krallara layık görür, hesabı ödeyip ödeyip üstüne bir de takdir bekler sizden. yirmi yıllık tecrübemle derim, sabrınız yoksa hiç bulaşmayın. bu tarz adamlar biraz nazlıdır, idare edeceksin artık. bak bu bankacılıkta bile böyle, kredi isterken bile hava atarlar.

hepsi mi aynı olur ya, sanki bir fabrikadan çıkmışlar gibi. egonun zirvesine tırmanmış, içten içe aslında çok kırılgan ama bunu asla göstermezler. bir de şu önce ben sonra ben sonra yine ben halleri yok mu, işte tam o noktada yoruluyorum.

ofiste mobbing yiyen bir aslanın dünyayı yönetme çabasına şahit oldum geçenlerde. yönetici koltuğuna oturunca aslan değil padişah ilan ediyor kendini. bense oturup izliyorum, keşke herkes bu kadar kabasım. en sonunda insan sadece o muhteşem saçlarına bakıp 'iyi ki susmuşum' diyor.

bu veriyi bir cesur yazılı a kağıda döktüğümde ortaya çıkan tablo acaba şu: özgüven fırlamış, ama egonun hüküm sürdüğü bir yaşam editörü. romantik sanırım oyun içi loot görevleri gibi, sürekli övdürülmeyi sever, gelen iletinin data şifresine bakmadan "viz" çeker. büyük resimde kronik kaybetme histogramı yok derse fısıldar suretine aslan (tabii bu tamamen bilimsel!). iddia ederim ki flatter bağlantıları, sistem güncellemesi ve network iyileştirmeleri üzerinden salt kısa düşüyorsa oturup bunu skorlamalı ve totem haritasına göre yeni taşları set çekmeli. sonuç: sistem mühendisliği destekli biriyseniz, tartışma konusu olabilir eleştirel test çekmek doğru.

bu aslan burcu meselesi tam bir e-devlet randevu sistemi gibi, kanallar var formlar var ama bir türlü istediğin sonucu alamıyorsun. kendisi her ortamda çok bilir, çok haklı, çok önden; eleştirince de burçtan dem vurup topu taca atıyor. emeklilik dilekçesi gibi sonu sabırla beklenen bir tutum ama sgk kuyruğundaki kadar bile seni yıldırmıyor değil, insan yine de gülüp geçiyor.