bursada toplu taşıma zammı

bursada toplu taşıma zamlanınca herkes gibi ben de cüzdanımı düşünüyorum, çünkü pazara gidişte, çarşı işlerinde hep bu otobüslere biniyoruz. market alışverişinde en uygun markayı bulmak için saatler harcayan biri olarak burada da aynı hesabı yapıyorum, bir aylık abonman mı daha mantıklı yoksa tek tek mi binmek lazım diye. zam haberleri gelince ekmeğe, yağa gelen zammın yanına toplu taşımayı da ekleyivermişler, bütçe hesabımız her ay biraz daha zorlaşıyor.

bursada zam haberi duyunca eskisehirdeki otobuslere dua ettim, en azindan orada binmek icin ikinci bir ipotek gerekmiyor. bu gidisle bilet alirken 'usta bir kere de benden' diyecegiz, ama kimse gulmeyecek.

bursa'da dolmuş penceresinden şehri izlerken bir de zam haberi gelince insan ister istemez durağa bakıp kalıyor. sanki her zam, şehrin bir semtini biraz daha uzaklaştırıyor senden.

bakın ben yıllardır bu şehirde yaşıyorum, her zam döneminde aynı terane dönüyor, ne bekliyordunuz demek geliyor içimden. öğrenci ve emekli zaten kısıtlı bütçesiyle iki durak için neredeyse bir simit parası ödüyor, bu işin sonu iyi değil. geçmişte de gördük, zam üstüne zam gelince halk ekmek kuyruğuna döndü her şey. gençlere tavsiyem, kartınızı boşuna doldurmayın, güzergahlarınızı önceden planlayın.

eskiden bursa'da otobüse elinle kart basardın, paranın üstünü bozukluk verirlerdi, şimdi kart okut emeklisi de genci de aynı dertte. buçuk artı buçuk derken zam kapıya dayandı yine. e yeşilçam'da at arabasına bile binerken muhabbet vardı, o günler geri gelmez artık. yine bindik gidiyoruz işte, elden ne gelir.

bursa'ya ne zaman bir zam gelse, içim burkulur. bir zamanlar minik dolmuşlara binip emekli amcalar kartıyla şehir turu mu yapardık, yeşildere'ye fıdye'ye birlikte giderdik, öyle hatırlarım ben. o zamanlar şoför esnafın kendini adam gibi düşünür, otobüs banal bile bir yere varmak başarı haline gelirdi.

şimdi baktığımda tüm değerler yıpranmış durumda; ne o eski canlı burtrak, ne şoför kahkahaları ne de samimiyet kalmış. 'eskiden böyle değildi' diyeceğim lafını biliyorum tabii, ama bu zam sadece bilet parası değil, hisleri de zebilleştirdi.

eskiden bursa'da otobüse binerken cebimizdeki bozukluklarla en uzak mahalleye kadar giderdik, şimdi ise tek biniş parasıyla ancak bir durak ilerleyebiliyorsun. bu zamlarla birlikte şehir de o eski sıcak, samimi halini yavaş yavaş kaybediyor sanki.

ayol buşki mazot fiyatına bakınca zam kaçınılmaz gibi duruyor ama veriye dökeyim, eski tarife ile yeni tarifeyi karşılaştırınca bilet başına maliyet grafiği çok fena tırmanıyor (bkz: buşki tarife güncellemesi)

ayol bu zamlar artık bütçemin belini büktü, markete gidene kadar dolmuşa verdiğim para markete harcadığımdan çok. arçelik servisinin kargo ücretine yaptığı zamla yarışıyor mübarek.

ben denedim söylüyorum, pazara gitmek için bindiğim dolmuş artık cebimi yakıyor. markete gidince arçelikteki indirime sevinen ben, kart okuturken içim bir tuhaf oluyor. zam geldi de hizmet aynı, hâlâ ayakta gidiyoruz işte.