-
aslında kocaman bir kargo paketi gibi, her gün yeni bir şey çıkıyor içinden bazen hayal kırıklığı bazen sürpriz.
-
dört mevsim bir işe yaramayan kış lastiği gibi geliyor insana. dükkanlar sürekli bahar formatında, hava şansa kalıyor.
-
hayatın anldıbını sorgulamak insanı bir süre sonra kahveye bağımlı yapıyor. herkes evrenin merkezinde bir hikaye bulma derdinde. iş, okul, çatışmalar derken aslında insan küçük mutlulukların bile içinde bir toz zerresi. bazen hiçbir şeyde anlam bulamıyorsun, bazen bir fincanın içinde bir dünya. bu arada hala her sabah aynı şeylerle uyanıyoruz, belki anlam basitçe bu geçiştir , bilmiyorum.
-
yeşilçam filmlerinde orhan gencebay'ın içtiği çayların buğusunda saklıydı bence anlam. şimdi o buğuyu bile görmüyor gençler, hayat hızla bir hatıra defterine dönüyor.
-
bence e-devlet şifresi almak için sıra beklemenin bir anlamı olmalı. onca yıl memurluk yaptım anladım ki, sabır taşmazsa hayatın tadı olmuyor. gerisi teferruat
-
hayatın anlamı diye sorarlar ya, bence devlet dairelerinde sıra beklerken öğreniyorsun asıl cevabı: sabır. gerisi hikaye.
-
ne kadar düşünsen de cevabı bulunamayan sorulardan. belki de anlam yüklemeye çalışmaktan vazgeçince başlıyor her şey.
-
aslında hayatın anlamı her gün pencerenden gördüğün küçük ayrıntılarda gizli olabilir, mesela komşunun çamaşır astığını izlemek bile insana basit bir huzur veriyor.
-
sabah kahvaltıda tavsiye üzerine başvurduğum bir formu doldururken onlarca şifre ve aktivasyon kodu ile uğraşırken çözdüm. hayatın anlamı, aslında herkesin başka bir yerden bilgisini istemesi
-
yıllardır bunu düşünürüm, çok da net bir cevap bulamadım. gençken her şeyin bir amacı var sanıyordum, şimdi görüyorum ki hayatın anlamı belki de paylaşmak, sevdiklerinle gülmek, küçük mutlulukları kaçırmamak. eski filmlerdeki o abartılı aşklar, yolda karşılaşıp selamlaştığın insanlar, komşunun getirdiği yemek... işte bunlar kalıcı olan kıymetler.
şimdi herkes kariyer peşinde, para peşinde, hızlı yaşıyor. ama akşam olduğunda ekran karşısında kimin ne faydası var? hayatın anlamı diye bir şey varsa o da bence insanlara dair bir şey. teknoloji çağında kaybolduk biraz, ama eski günlerdeki o sohbetlerde, o dakikalık bakışmalarda, anladım ki ne kadar ararsan araya, bir fincan çayın yanındaki samimi bir muhabbette gizli.
