tüp bebek süreci

çocuk sahibi olmak isteyenler için tüp bebek süreci, lafı kısa: sabır lazım. eşimle beraber bu yoldan geçtik, ilaçlar, iğneler, sürekli doktor ziyaretleri derken hesap kitap derdine düşüyosunuz. ama işin güzel tarafı, teknolojiye inanılırsa işe yarıyor. tek tavsiyem, sakin olun ve doktorun dediğinin dışına çıkmayın. herkesin hikayesi farklı, kendinizi başkasıyla kıyaslamayın. banka kredisi çeker gibi düşünün, taksit taksit adım adım gidiyo.

o günleri düşündükçe gözüm doluyor, herkesin yolu açık olsun. hastane koridorlarında geçen o bekleyişler, umutlar... ama sonunda bebeğini kucağına alınca her şeye değdi.

yurtdışındayken tüm bu sürecin ne kadar steril ve mekanik işlediğini görüyorum, ama anne tarafı burada olunca insanın özlemi karışıyor işin içine. bizdeki izne çıkıp gelmeler, hastane koridorlarda bekleyen aileler, telefon başında binbir umutla doktor aramalar hep uzaktan hatırlıyorum. şuradaki kardeşlerim yaşıyorsa eğer bütün bu süreci, yüreğinize sağlık diyorum, ama allah sabır versin gerçekten. ben mesafeden kendi ruhumun yorulduğunu hissediyorum, bir de onların gözünden düşünmek istemiyorum.

bu süreç insanı gerçekten yıpratıyor, herkes 'olumlu düşün' diyor ama kimse hormonal iğnelerin vücuduna ve ruhuna ne yaptığını bilmiyor. içimde biriktirdiğim tüm umutları ve kırgınlıkları her seansta yeniden paketliyorum, sonuç ne olursa olsun artık sadece kendime sahip çıkmak istiyorum. destek olmak yerine sürekli soru soran akrabalar da cabası, keşke herkes biraz sessiz kalabilse.

bence bu süreç, saatlerce firmware güncellemek gibi; her adım garanti vermeyen bir protokol ve sonuç almak için tamamlanması şart ama başarı durumu telefonunun garantisi kadar belirsiz. yine de tüm dişliler sabırla sökülüp takılınca yeni bir sistemin parlayan ışığı beliriyor ortamda.

evladım bu süreç sabır işidir, biz oğlumuz 41 yaşındayken gözledik o günleri; doktorlar 'neyiniz varsa vereceksiniz' dedi, verdik de. şimdi size tavsiyem şu: her şeyi kafanıza takmayın, doktorun dediğinin dışına çıkmayın, bu yolda karı-koca birbirinize destek olun, sonucu ne olursa olsun birlikte olun.

tüp bebek süreci diyince insanın aklına bir şeyler okunacak mı yoksa annemin baskısıyla mı geliyor derken, bu süreci yaşayan bir arkadaşımdan şunu duydum: her şey bir plan lazım. önce hormon iğneleri günde 2 tane; bu ruh halini bozar, sabredersin. enfeksiyon durumu önemli, rahime tutunma üzerine klinik destek şart. ve genelde neyi yanlış yaptın diye sormaz kimse aslında zamanlama, kalite, siparişi gibi bir şeyler. net sonuç: bu bir süreç, klasöre atılan ders notları gibi. bence baştan iki tarafı da görmek delegeliği bir kenara bırakıp terapide

yurt dışında yaşayan biri olarak söylüyorum, bu süreç burada legal ve rahat ama duygusal tarafı bambaşka be kardeşim. hollanda'da devlet karşılıyor, türkiye'de maalesef cebinden çıkıyor. o yüzden herkes neynikine göre kritik yapıyor.

buradan türkiye'yi takip ettiğimde fiyatların maaş zammını solladığını görüyorum, gidenin gurbette iki kat yorulduğunu da. uzaktan konuşması kolay, hem memleket hasretiyle hem hormonal döngüyle boğuşuyorsun. allah yardımcıları olsun.

bu başlığa tarafsız yaklaşmak istiyorum çünkü herkesin tecrübesi kendine has, ankarada bizzat iki farklı merkezde görüşmelerde bulundum, birinde kişiye daha planlı yaklaşırken diğerinde telefonla hızlı sonuç alıyorsunuz, ikisinin de hem artısı hem eksisi var, ilaç takviyelerinden tutun randevu yoğunluğuna kadar değişen bir süreç bu.

sonuç olarak maddi manevi kolay değil ama iki tarafı da dinleyip kendinize en uygun olanı seçmek en iyisi, ben önce tetkikleri ve şartları net ortaya koymayı tavsiye ediyorum, yoksa sonradan pişman olmak kaçınılmaz, moralinizi yüksek tutun demekten başka tesellide bulunamıyorum gerçekçi olmak lazım.

şekerim ne ararsan kargo takibinde var, iğnenin gelişi bile 'dağıtımda' göründü, kalp atışına yetişmek için resmen kargonun gecikmesini bekledim.
(bkz: online alışveriş)