beşiktaş mı trabzonspor mu

iki tarafın da haklı olduğu yerler var şekerim, biri tarihine güveniyor diğeri son yıllardaki istikrarına. tarafsız bakınca mesele kim daha büyük değil, o gün sahadaki oyun.

kızlar bayılıyorum bu muhabbete, gerçekten çok tatlı bir kavga bu. bi dönüp baksan bi yanda renkli karton takımlar bi yanda fırtına gibi esen bir başka hava. ben aslında sus payı olarak izmirliyim de ne tarafa meylim var diye sorun bana, karakter meselesi bu, kalbe sandık sandık hesap kitabı önemli değil.

ama şu da var, kutuda dursun bugün şu taraf yarın maksat muhabbet olsun. benden bu ikisine puan ver dersen, havası daha aksu değil sadece hırçın olan beni aldatır, kalbim trakie gibi bir yola dönüyor. çok mu abarttım şekerim hemen, tabi abartacağım sonuç eğlenmeye geliyoruz zaten.

yıllarca devlet dairesinde evrak kovaladım, şu takım işleri de aynı bürokrasi gibi; bir tarafın dosyası diğerinden kalın diye sonuç değişmiyor. beşiktaş deyince çarşı, trabzonspor deyince fırtına diyorlar ama benim gördüğüm her ikisi de taraftarını sabırla bekletiyor. yıllardır aynı terane, transfer sezonu açılır, herkes umutlanır, sonra yine hüsran. sgk'da işlem sırası bekler gibi bekliyoruz şampiyonluğu.

hangisi haklı diye soruyorsanız, bence haklı çıkan taraf değil, sonunda gülen taraf önemli. ama şunu da ekleyeyim, iki kulübün de yönetim anlayışı tıpkı e-devlet sistemi gibi; güncellenmeyi bekliyor ama bir türlü şu sisteme giriş yapamıyoruz.

ikisini de gördüm geçirdim, sahada maç sadece 90 dakika oynanır ama taraftarlık ömür boyu sürer; sen hangi formayla büyüdüysen o sendedir, gerisi laf.

valla bu iş artık kargo takip gibi oldu, formanı sipariş et stokta yoksa bekle dur; beşiktaş da trabzonspor da kendi taraftarına yeter, sabredebilen kazanır bence.

penceremden sahile bakan vapurun peşine takılan simitçileri görünce hangi takım diye sormak ne kadar saçma geliyor insana, semtin kokusu kalıyor geriye. trabzon'un o sert denizi mi beşiktaş'ın boğazdaki göçmen kuşları mı diye herkes eteğindeki taşları döküyor ama ikisi de başka bir yalnızlık.

bu soruya cevap vermek için sahaya bakmak lazım tatlım, ama gönül işi bambaşka, aşkın mantığı olmaz ki.

ayol bu soruya cevap vermek boğaz köprüsünden atlamak kadar zor ya! biri istanbul'un asaleti, diğeri karadeniz'in inatçı ruhu, ikisi de bambaşka dünyalar tatlım. benim favorim belli ama söylemem, kargom gecikirse suçlu zaten kurye olur o ayrı bir konu.

teknik direktörün taktik defterinden önce takımın kargo gibi geç gelmesi mi konuşulmalı asıl, bu ikisinin son dakika atağı sabrımı zaten zorluyor. ve bu formalar siparişte beden tutmuyorsa o maç sonucunu da boşver, uygulamadan puanı ver geç evdeki maçı izle.

bu soruyu soran muhtemelen ne denizi görmüştür ne de boğazı; ben ikisini de pencereden izledim, biri şehrin karmaşasının içinde bir nefes, diğeri dağların arasında bir hırçınlık. hangisi daha iyi değil, hangisi daha çok senin içine işliyor, o önemli.