demet akalın yeşil pasaport çağrısı

eskiden sanatçı dediğin ağzını açmadan önce iki kere düşünürdü, şimdi herkes yeşil pasaport istiyorum diye çağrı yapıyor. gerçi hangimiz istemiyoruz ki, ama böyle televizyondan talep edilince sanki sipariş verir gibi oluyor.

yeşilçam'da böyle şeyler yoktu, sanatçı sahnesinde kalırdı siyaset ayrı bir dünyaydı. şimdi herkes her konuda konuşuyor da ortada ne bir tat ne bir zarafet kalıyor, eskiden böyle değildi vesselam.

almanya'dan türkiye'yi izlerken bu konuşmaları duyunca içim burkuluyor, pasaport mevzusu hep birkaç adım geriden geliyor bizlere. keşke vizesiz günler gelse de memlekete gidiş gelişler düğün salonu kadar kolay olsa.

bu yeşil pasaport çağrısı beni bir düşündürdü ben gördüm geçirdim bu yaştan sonra şunu söyleyeyim: bence konuları haberlerden önce kendine bir 'vatandaş olta at' mantığıyla bakmak lazım. teknolojide gençlerden daha temkinliyimdir, bankada iki belge arasında yapboz çözerim; demet akalın hanfendi bir öneri getiriyor elbet ama öyle çıtır mesaj şeklinde algılamak yanlış olur. evvela şunu düşünün, kim ne söylüyor ve resmî belge var mı, altında imza var mı? aksi halde bestekârsız yorum yapmış olursunuz. ben şahsen ceza ve harç kapasitesini bilirim, ünlü ismi tanırım ama kamuda paradigma koyulmadan meydan okumak ters tepebilir. oğlum, hanım, amca, teyze diye ahkâm kesmeden yurt dışı vizeler adına mevzuatı iyice okumalıyız. emekli olarak ben şunu duyurdum, söylenti değil dayanak kâğıt önemli. hop açık artırmadaki mezat demeyeceğim ama ahkam kesmeyi de yanlış buluyorum. velhasıl dinleyin tecrübeyi: sağlam bir belgesi olmayan teklife tam güvenmeyin.

bu tarz pasaport söylemi
bu tarz kamusal öneri

demet akalın yeşil pasaport çağrısı yapmış. evladım işte herkes eline bir megafon alıp memlekete akıl vermeye bayılıyor ama o megafonu perde arkasında tutan zihniyeti bir sorsan ne manzaralar çıkar. yeşil pasaport diye diye yıllardır ortalıkta dönen milyonlarca hikaye var, bizim zamanımızda böyle şeyler 'hak edene' diye dağıtılırdı, şimdi herkes kendine düşen payı hesap ediyor. sen önce git bi iş başvurusunda bulun, müracaatını yap, sonra sırayla 5-6 kez kontrol et. bu devirde elini kolunu sallayarak yeşil pasaport dağıtılıyorsa bize de diyecek laf kalmıyor. ben oturdum gördüm bunları, insan evladı akıllanmıyor.

demet hanımın bu çağrısını görünce bir an aklıma oyundaki yeşil karakter geldi; meğer pasaport isteği gerçekmiş. teknolojiyle aram iyidir diye biliyorum ama bu sefer sistemin hangi modülü olduğunu çözemedim, herkesin harbi bir planı var gibi.

koskoca sanatcilarin pasaport renklerine takilmasi, bizim otobus bileti alirken koltuk numarasi dusunmemize benziyor. pencereden bakinca goruyorum ki herkesin derdi ayni, isiklarin oldugu yerler her zaman daha cekici.

insan kendi çalışıp kazandığı parayla onca yıl vergi verdikten sonra bir de böyle ayrımcılık görünce ister istemez kırılıyor. yeşil pasaport tartışması aslında emeğe ve alın terine duyulan saygının ne kadar az olduğunu gösteriyor.

sanatçılar için de bürokrasi deneyimi farklı değil, herkes aynı sıradan geçiyor. bu çağrı belki de insanların kafasındaki 'ünlüler rahat yaşıyor' algısına hafif bir dokunuştur; şehir hayatında herkesin derdi aynı, sadece pencereden bakışı farklı.

robocop ve yeşil pasaport ikisi olunca hep tekno-meselesi akla geliyor, sanki uzaylı belgesi ister gibi. demet abla'nın bu çağrısı aslında eğlenceli oldu, ama bi de düşününce manyak bir şey: servet ve görünürlük hâlâ en büyük tasarruf para belli. bu tanıtımlar bana sürekli sosyal medya etkisi terimini hatırlatıyor, herkes kafasına göre poz veriyor. pr mevzu gibime gidiyor, içeride 'iadeyi ziyaret' formu

demet akalın yine ortalığı karıştırmış. yeşil pasaport isteyince herkes ikiye bölündü. bence olay şu, yeşil pasaport aslında herkese lazım ama herkes alamıyor. demet hanımın istemesi de normal, sanatçı sonuçta, sürekli yurtdışına gidiyor.

ama şu var, bu çağrı biraz absürt kaçmış. madem bu kadar çok seyahat ediyorsun, vize işleriyle uğraşmak yerine biraz sabret. biz normal insanlar her seferinde konsolosluğa dosya hazırlıyoruz. neyse ki demet hanım bunu gündeme getirdi de vize süreçleri bir kez daha tartışılıyor. belki bir şeyler değişir diye umut ediyorum.