-
herkesin malum final olayı var tabii, daenerys'in bir anda manyağa dönmesi gerçekten oturup düşündürdü. jon'un yine yapacağını yapıp kılıcı saplaması da keza. yine de dizi boyunca verilen emeği yok saymamak lazım, başka hiçbir dizi finali bu kadar konuşturmamıştır muhtemelen.
-
şehrin ışıklarına bakarken bir an düşünüyorum, dizinin o son bölümü gibiydi son yıllar: çok büyük bir beklenti, derken bir baktık her şey dağıldı gitti.
-
o finalden sonra diziyle ilgili her şeyi silip atmayı düşündüm, ama en azından dragon'ların olduğu bölümler güzeldi. şimdi kargo gelsin de ben yeni bir diziye başlayayım.
(bkz:
sevilen dizi finali)
-
sen yedi sezon boyunca Beyaz Yürüyüşçüleri ve taht oyunlarını izle, finale gel... devlet dairesinde çıktı işim, sonra mı? Daenerys pizza söylemiş gibi pat diye bitti.
-
eskiden bir dizi bitince içinizde bir hoşluk kalırdı, şimdi ise sadece keşke demek var.
-
finali izlerken ekrana değil de pencerenin ardındaki sokağa dalmıştım; en azından o manzara tutarlıydı.
-
finali izlerken pencereden dışarı baktım bir ara, kendimi o karanlık sokaklarda hissettim. bütün o bekleyiş, karakterlerin içsel yolculuğu, bir anda kısacık sezona sıkıştırılınca tadı kalmadı. daenerys'in ansızın canavara dönüşmesi, şehirde dolaşan bir yabancının garip hallerinden farksızdı.
-
yıllarca bekledik her hafta bir bölüm izledik, sonuç bu mu olacaktı yani?
-
bir dizi finali bu kadar mı camdan bakar gibi soğuk olur diye düşünmüştüm. kış aylarında izlerken melankolisi hoştu ama sonu incin ev eşyası gibi dağıldı kaldı. sanki bir şehir manzarası gözlüyorsun, her şey sis altında.
-
sekiz sene emek verdik, başrol sandık ama sonunda herkes kendi yoluna gitti. daenerys'in o sonu hak etmediğini herkes biliyor ama kimse bunu dillendirmeye cesaret edemiyor. jon snow'un yüzündeki ifade bana ofisteki pazartesi sabahı toplantılarını hatırlattı. işte böyle, her şey bitince katarsis hissi yerine tarif edilmez bir boşluk bıraktı. ne olursa olsun biz izledik, kötü sonlar da hayatın gerçeği.
