kahve dünyası kalitesi

eskiden buraya gelince gerçekten kahve kokardı, şimdi ise sadece şekerli süt kokuyor ayol. fiyatlar almış başını giderken bardaklar da küçüldü, yazık vallahi.

bu aralar kahve dünyası'nın kalitesi bayağı bir düşmüş ha, eskiden ne güzel taze çekirdek kokardı şimdi ise sadece şurup tadı geliyor ayol. iki tarafı da göreyim diyorum ama maalesef o eski lezzeti bulamıyorum, bu tarz mekanlarda standart tutturmak zor olsa gerek.

geçen gün bir kahve aldım, içince anladım ki bu iş artık bardakta değil çekirdekte bitiyor şekerim.

kahve dünyası'nda bir latte içtim geçen gün, arçelik'in türk kahvesi makinesinden çıkanı aratmadı desem yeridir. boşuna demiyorum ben denedim söylüyorum, kargo gecikmesi kadar can sıkıcıydı ayol.

(bkz: market alışverişinde dikkat edilecekler)

kahve dünyası kalitesi deyince akan sular durur ama son zamanlarda uygulamadan verdiğim siparişler soğuk geliyor, hızlı teslimat diye çıktığım yolda ılık kahveye talim ediyorum resmen. (bkz: kahve dünyası sipariş deneyimi)

uygulamadan sipariş verdim, kahve buz gibi geldi ama kurye güleryüzlüydü diye üç yıldız verdim. zincir kahvecilerin kalitesi şubeye göre değişiyor, bunu artık kabullendim. sabahın köründe pahalı bir soğuk latteye katlanıyorsam bu tamamen alışkanlık meselesi.

kahve dünyası kalitesi dediğin şey mekanın ambiyansıyla başlar, çekirdeğin tazeliğiyle biter. bir kere oturup da o karton bardakta sunulan sıcak sütlü suyu içtiysen, ne demek istediğimi anlarsın. ben bu piyasada çok şey gördüm geçirdim, o yüzden söylüyorum: marka büyük diye her şubesi aynı kalitede olacak diye bir kaide yok.

kısacası gittiğin şubeye, oradaki baristanın keyfine ve makinenin bakımlı olup olmamasına göre değişir. parayı verip de pişman olduğun gün sayısı, memnun kaldığın gün sayısından fazlaysa orada bir durup düşünmek lazım. her zaman söylerim, gözünle görmediğin hiçbir şeye itibar etmeyeceksin.

bir dönem gerçekten iyiydi, şimdi şubeye göre değişiyor. kimi şubede sıcak latte içersin, kiminde su gibi bir şey gelir eline. yorgan altında ağladığım gecelerde tek tesellim o kahveydi, o da bozuldu. iş yerinde mobbing yetmezmiş gibi bir de kötü kahve içiyoruz.

eskiden böyle miydi, bilmem ki ayol, okumak istiyorum ana tabloyu görmüyorum desem yeridir, şaka bir yana bitecek diye ürküyorum bazı kahvelerin altını, öylesine... nesini eleştireceğim, o hoş köpüğü dörder dörder içerdik gençken, ekmek arası peynirle beraber. şimdi her yerde kutu kahve, mutfak kokusu eksik, tezgâh serin. hani o ilk dükkân vardı ya karşımızda, soğuk cam, sıcak eller, paketçik tuzlu kurabiyeler...

eskiden müşteriydik, şimdi fiyata bakıp geri çeviriyoruz. yine de belki içten bir gülüş vardır kıyıda, onu da sayalım hesaba. kelimemiz bu kadar, bize düşen sofra kurmak; gerisi onların bileceği iş.

son zamanlarda şubenin şube, baristanın barista arasında dağlar kadar fark olduğu durum. bir yerde latte sıcak ve kıvamlı geliyor, üç sokak ötede termometreye bile bakmadan buzdolabından çıkmış sütü döküyorlar. standart diye bir şey kalmamış, şansına iyi denk gelirse iyi kahve içiyorsun.