-
eve yeni bir dost aldım, eğitim sürecinde sabırlı olmak şart, uygulamalar ve ödül sistemi işe yarıyor ama her köpek farklı karakterde, bu yüzden esnek olmak lazım.
-
insanın kendisi bile zor eğitilirken köpeğe söz geçirmekten bahsediyoruz. aman ben bu işe girmeden önce bir psikoloğa danıştım, iyi ki de öğrenmişim. ama bence köpeğe tuvalet eğitimi verirken bile sahip olduğun bağ kurma şeklin çok önemli. asıl tuvalette eğittiğin kendi sabrın aslında, sonra dönersin bakarsın bir tek o sakinleşmiş. (bkz:
pozitif pekiştirme)
-
google play'den rastgele indirdiğim bir uygulama vardı, puppy training pro diye geçiyor. 5 günde düzeltti resmen, lanet olsun ki pahalı bir kitaba gerek kalmadı. şeyi çözdüm: en kritik nokta, ödül zamanlaması. hemen sepetteki iştahını görünce basıyorsun ödül sesini. genelde feed&train işi için motor takırtı cihazının wireless versiyonu lazımmış internette yazıyor. iki hafta içinde yavru köpek lazere tıkladığın an mama yerini zamana bağlıyor beyninde. benim için bu eğitim süreci hızlı teslimattan bile hızlı oldu.
-
profesyonel bir eğitmenle başlamak en sağlıklısı ama evde kendi başına çözmeye kalkışırsan hem sinirlerin yıpranır hem de köpeğin neden ayakkabını yediğini çözemezsin. ilk adım sabırlı olup birkaç kitap okumaktan geçiyor.
-
köpeğime tuvalet eğitimi verirken mutfak beziyle götürdüğüm yeri parlatmaktan zemin cilası tükettim, uzmanlar 'ped kullan' diyor ama ben saf su ile deterjan karıştırıp kendi çözümümü ürettim oldu valla.
(bkz:
kendin yap kafası)
-
köpek eğitimi deyince aklıma apartman komşumunki geliyor. minicik bir kaniş, havlamaktan insanı çıldırtıyor ama sahibi hiçbir şey yapmıyor. oysa doğru bir eğitimle köpekler ne kadar uyumlu oluyor. mahallede bir golden var, sahibi her akşam aynı saatte gezdirir, hayvan adeta zamanı bilir. eğitim aslında sabır işi, günde 10-15 dakika bile yeterli olabiliyor. şehir hayatında bir dost edinmek istiyorsan, onun dilini anlamayı da öğrenmelisin.
