thy'yle yıllardır uçarım, abartmadan söyleyeyim her uçuşta bir şey öğrenirsin. mesela uçağa biner binmez hosteslerin rutin kontrollerinden anlarsın deneyim seviyesini; rahat tutumları var ama her ihtimale karşı hazırlıklı oluyorlar. bir kere aktarmalı bir uçuşta bagaj sıkıntısı yaşamıştım, ama teknik ekip hemen çözüm sundu. bunlar bana öğretti: büyük firma demek her soruna anında cevap bulacak demek değildir, tecrübe bildikçe işler otomatik düzelir.
türk hava yollarıyla uçmak bana hep bir macera gibi geliyor ya, her seferinde ikramda ne verecekler diye merak ediyorum. ikram güzel tabi de uçakta yer bulma derdi, check-in telaşı derken bazen sinir tavan yapıyor. ama o pencereden izmir'in kıyılarını görünce her şey unutuluyor vallahi. (bkz:
uçak yolculuğu ritüelleri)
uçak yolculuğu ritüelleri (bkz:
ikram merakı)
ikram merakı (bkz:
pencere koltuğu keyfi)
pencere koltuğu keyfi
yıllardır thy ile uçarım ama son zamanlarda ikramdaki o minik poğaçaların erimesi beni bitirdi. artık sadece check-in memurunun gülümsemesi var geriye. (bkz:
thy nin küçülen ikramları)
e-devlet şifresiyle bilet alınır mı diye soracak kadar saf değilim ama thy'nin uçuş deneyimi de ayrı bir bürokrasi sınavı. yemek dağıtılırken sırayla artık dağılın diyorlar, sanki memuriyette yıllarca sıra beklememişiz gibi.
