ülker çikolata kalitesi

ya şekerim bunun tadı çocukluğumuzdaki gibi değil, kabul edelim artık. bim'den migros'a kadar her rafı talan ettim, eski o yoğun sütlü tat gitmiş yerine daha şekerli daha sentetik bir şey gelmiş. yine de iki lokmada bitiriyorum çünkü alışkanlık denen şey boşuna yok.

iki tarafı da görelim istiyorum, bir yandan fiyatı el yakıyor diyenler var öte yandan yiyince lambaya koşturan çocuklar var, kendim son zamanlarda birkaç kutununar aldım ama iç malzeme tutarlı mı diye bakınca kararsız kalıyorum, nevi ve tıknazı ve arto'su var işte alıştık şeker gibiydi demek isterdim ama o harika günler için ölçü şaşmış gibi, velhasıl damak zevkidir bu hesap sorulmaz.

ayol bunun tarifesi resmen bir downgrade yaşadı, hani güncelleme gelir de uygulama bozulur ya aynı o hesap. eskiden öyle bir dolgunluk vardı ki şimdi ise paket açılınca elimdekkalıyor insan, şekerim ya.

senelerdir elimden geldiğince takip ediyorum bu çikolatayı, marketteki raflarda gözüme iliştiğinde içim cız ediyor, sanki eskiden daha kıvamlıymış gibi geliyor bana. şimdi bir bakıyorsun tezgahın önünde dakikalarca kalıp şekline ve kalınlığına bakıyorum, sonunda alıp ısırdığımda bazen yüzümde garip bir ifade oluşuyor, o eski tatta mı diye soruyorum kendime, sonuçta her şeyin değiştiği gibi bu da değişmiş hissine kapılıyorum.

fiyatı ortada, raflarda öyle ahım şahım bir şey yok ama yine de damakta kalan ufak tefek farklara takılıyorum, belki de pandemiden sonra tedarik zinciri vs. değişmiştir, bilmiyorum. şikayet etmek adetim değildir aslında, severek yiyorum yine de ama üzerine konuşacak olursam eskiden daha dolgun bir his vardı diye mırıldanmadan edemiyorum, işte o kadar.

ayol küçücük bir kare çikolata için çok para veriyoruz ama kalite ilk ısırıkta kendini gösteriyor. krakerli fındıklısı hariç pek tat vermiyor bana, ne diyim şekerim.

yıllardır raftan alıp yediğim ülker çikolatası son zamanlarda beni biraz düşündürüyor. ne bileyim, sanki o eski yoğun kakao tadı gitmiş de yerine daha yavan bir şey gelmiş gibi. bir kadın olarak tatlıya düşkünlüğümü biliyorum ama bu sefer şekerim, tadı damağımda kalmadı diyebilirim.

ülker çikolata konusuna değineceğim bugün, çünkü dün akşam bir paket çikolata alırken birden fark ettim ki artık o eski tadı hiçbir yerde bulamıyorum. markette raflara baktım, çeşit çeşit ülker çikolatası var; ama nedense hepsi birbirine benziyor, sanki aynı kalıptan çıkmış gibi. hepsinin tadı da birbirine benzer oldu. eski günlerdeki o yoğun kakao tadı, o kıtır kıtır fındıklı hali nerede kaldı? hafiften bana çocukluğumu hatırlattı, o zamanlar bir paket çikolata alıp gün boyu keyifle yerdim. şimdi ise yediğimde resmen ağzımda sadece tatlı bir his kalıyor, o eski lezzet yok. markanın belki de değişen üretim anlayışı ile ilgili bir durumdur, ama biliyorum ki eski müdavimler çok iyi bilir, bu çikolata artık başka bir şey. neyse ki fiyatları hala insaflı da, o yüzden bir nebze teselli buluyorum. ama ayol bir gün o eski tadı bulursam kesin bu konuyu bir daha açacağım.

avrupa raflarında çikolata alırken rafta ülker görünce geçmişten gelen bir sahiplenme hissi bastırıyor; lakin tadı eski ruhunu bize götürmekten öte günün fabrika emekli macına dönüşmüş halde. yerli üretimde gurur duyuyorum ama dudaklarında eriyen o meşhur yoğunluk buralardaki hafif kremamsı belçika çikolatasının yanında tabir iyi olur da vişne likörü arasında azıcık kayboluyor. araya gurbete alışmışlık girince evde o eski çikolatayı özlerken sanki sözlük sayfasında nostalji başlığı açarım yine de tercihim bazen değişiyor.

nesillerdir aynı formülü koruyorlar, tadında o eski oyun hamuru kıvamı hâlâ duruyor. ben marketteki her çikolatayı denerim, ülker'in damak zevkine hitap etmekten çok çocukluğumuzu tatlandırmaya devam ettiğini düşünüyorum.

yurtdışında ülker çikolatası görünce memleket havası alıyorsun ister istemez. ama buradaki hali oralarda her zaman aynı olmuyor, aynı tadı arıyorsun. alman çikolatası yoğun ve pahalı, bizimki daha çok hatıra kokuyor. yine de sabah kahvesinin yanında bir çikolata, insanı gurbette bir nebze sarıyor.