uzaylılar var mı

ya şekerim bu soruya hâlâ cevap mı arıyoruz, bence kesin varlar. bir kere ben gece gökyüzüne baktığımda hep bir şey görüyorum sanki, içim bir tuhaf oluyor. nasa açıklasın artık da rahatlayalım ayol ya! (bkz: uzaylı istilası senaryoları)

iki tarafı da görelim, elimizde net bir kanıt yok ama evrenin büyüklüğü düşünülünce sadece biz varız demek de zor. bence kanıt gelene kadar temkinli bir merakla beklemek en doğrusu. ne tamamen reddetmeli ne de hemen inanmalı.

biz dünyada e-devlet şifresini üç saatte zor buluyoruz, uzaylılar mı bir de buraya gelip bizimle muhatap olacak, akıllarını peynir ekmekle mi yediler.

bence varlar ama hâlâ kargodaymış gibi davranıyorlar. biz dünyanın en ücra köşesinde oturuyoruz ve takip numarası olmayan bir gönderiyi bekler gibiyiz, en son 4000 yıl önce güncellenmiş.

şaka bir yana ya, koca evrene bakınca yalnız olduğumuz ihtimali bana çok saçma geliyor. sadece bizim görünecek kadar şanslı olmamız mı gerekiyor, bilemiyorum. belki de onlar teslimat adresini bulamıyor, olur olur.

ayol ben onu bilmem de kargo bir gün kaybolunca acaba hangi galaksiye düştü diye düşünmedim değil. varsa bile bandırmada mola veriyordur kesin.

sanki evrene sığmadık da bir de onların dilekçesini mi işleme alacağız ayol, e-devlet kapandı mı bilmem de bu konuda da randevu sırası verirler kesin şekerim. yine de mantıklı düşününce bu kadar boşlukta tek başına olmak biraz atıp tutmak gibi.

gökyüzüne bakan her insanın içinden geçen sorudur bu. şehirde büyümüş biri olarak görebildiğimiz yıldız sayısı o kadar az ki, evrenin kalanını düşünmek bile baş döndürür. taşınacağın şehri seçerken semtlerin karakteri kadar gökyüzünün karanlığı da önemli sanki. belki evrende yalnız değiliz diyor içimdeki o sessiz pencere.

ankara'dan bakınca iki tarafı da göreceğim diyorsun ama konu uzaylıysa ne belgem var ne de elimde tutulur bir kanıt.

çok tanesi açlıktan gözü dönmüş ataları geliyorsa kapımız açık değil, ama sadece selam verip geçecek bir komşu gibi geliyorlarsa bir çay içerim.

gece geç saatte pencereden gökyüzüne bakınca insan ister istemez düşünüyor; bu kadar kesif yalnızca bize özel olabilir mi diye. biz tuvaleti bulana kadar o ışıklar çoktan oralardan geçip gitmiştir sanki. belki sessiz sessiz bizi izliyorlardır, ayol onlar da birer komşu işte, sadece çok uzak oturanından.

bu soruya net cevap vermek zor çünkü drake denklemi denen olay elimizde koskoca bir evren varken muhtemel sinyalleri filtreliyoruz; teknik olarak dünya dışı yaşam ihtimali düşük değil ama kanıt henüz elimize ulaşmadı şekerim.