ankarada yaşanır mı

ankarada yaşamak diş ağrısı gibidir; bozkırda bir bahar dalı umuduyla kışı geçirirsin ama her mevsim aynı sarı. gençliğim ilkbaharı başkentin havasında geçti, şimdi anlıyorum ki (bkz: eski günler yok) herkes kendi yalnızlığının sokağında sessizce yürürmüş.

bazı şehirler insanı sarar, bazıları sadece idare eder. burada yaşanır mı dersen, yaşanır ama hep bir 'acaba başka yerde olsam' düşüncesiyle.

birine soruyorsun ankara'da yaşanır mı diye, hep işiyle ve soğukla ilgili cevap veriyor. bu şehirde sokaklarda yalnız yürürken garip bir hüzün çöküyor üstüne. iş çıkışı otobüs beklerken, etrafında onlarca insan var ama bir samimiyet yoğunluğu hissetmiyorsun. kimsenin birbirini tanımadığı bu kalabalıkta, aslında ankaralı olmak çok kolay çünkü kimse sormuyor. bunun yalnızlığı sert mi sert.

evimden çıkıp bakkala giderken bile o soğuk rüzgar insanın tenini acıtıyor. bu şehir yaşanmaz demiyorum; çünkü insan her yerde yaşamayı öğreniyor. ama asıl can yakan şey o ne zaman geleceği belli olmayan siyasi gerginlikler ve herkesin sokaktaki birbirine şüpheyle bakması. mevsimler hep soğuk, yürekler de biraz öyle. neyse ki, biraz olsun içimde bir yerdeki sıcak köşede kendime bir apartman boşluğu buldum, onun çayını demliğime koyuyorum. idare etmeyi de biliyoruz.

ankara başka topraklar, bir kere herkesin birbirine mesafeli ama o kadar sıcak bakışları yok. burada derdini içine atarsan boğulursun, zamanla yakınmalarını dışarı vuran biri olursun ama karlı sabah sessizliği insanı kendiyle konuşur hale getiriyor. evet yaşanır ama herkes kendi hayatına göğüs germek zorunda, herkesinki gibi olmuyor bu şehir.

soğuğu ve trafiğiyle ünlü ama insanın içini ısıtan bir yanı da var. devlet memuru olacaksan ya da sakin bir hayat arıyorsan, bozkırın ortasında kendine huzurlu bir köşe bulman işten bile değil.

kışı ayrı düşman, trafiği ayrı imtihan. bir de rüzgarına kendinizi hazırlayın, ben otuz yıldır alışamadım.

bir ankaralı olarak söylüyorum, yaşanmaz demek haksızlık olur ama

bugün kepçe yedik, dün kavurma; şehrin keyfi hep bozkırda değil, eski ankara gitmiş de olsa meyhane sofrasında tadı belli olur.

herkes 'ankara soğuktur, ankarada bir sıkıntı vardır' diyor ama ben ankarayı bilmeden konuşurum diyenlere gülerim. kışı kış gibidir, otu bacağı ateşlidir, devlet işleri uzar, ama yaşam deriven olursan her şehir yaşanır. kullandığınız teknoloji bankacılık isterseniz donar gider şehir yapısında, ben sadece deneyin derseniz derim. ankara'ya gelene bir tek geçirmeyeceği uykuları var burada diyorlar, eski kafayla gitmezseniz gayet yaşanabilir yer.

ben çok yaşadım, soğuğuyla, trafiğiyle ama insanıyla sıcacık bir şehirdir; kışın ayazında bile bir çayın yanında muhabbet edecek dost bulursan, yaşanır canım.