-
ilanlara başvurursun, hepsi en az 5 yıl deneyim ister ama bir yandan da genç yetenek arıyor gibi görünür, klasik döngü.
algoritma bile artık şaşıyor kim hangi ilana uygun diye, üstüne bir de mülakat sonrası sessizlik zımbırtısı var.
bu tarz
-
ilanlara başvura başvura kendimi kargoya verilecek ürün gibi hissettim, her hafta takip numarası soruyorum sanki. bu devirde becerinden çok şey bekliyorlar ama maaş kısmına gelince sesleri çıkmiyor nedense.
-
ayol bu devirde iş bulmak, e-devlet şifreni hatırlamaktan bile zor vallahi. torpil dediğin şey kravat olmuş, kimse görmezden gelemiyor artık, yazıklar olsun.
-
bugün yine bir mülakata gittim, yine olmadı. dönerken otobüste ağlamamak için kendimi zor tuttum, kimse fark etmesin diye cama baktım. eve gelip odama kapandım, telefonu sessize aldım. bazen gerçekten tükendiğimi hissediyorum ama yine de yarın yine başvuru yapacağım, başka çarem yok.
-
ilanları filtreliyorum, başvuruyorum, sistemde kaybolup gidiyor her şey. sanki bir güncelleme gelmiş de uyumsuz kalmışım, öyle hissettiriyor. kod yazar gibi cv dizdim ama yine dönüş yok, ilginç sahiden.
-
ayol kaç aydır başvurma düzeni bir oturtamadı gitti, zar zor bir cv gönderiyorum sonra hop bir otomatik yanıt çakıyor köşeme. oldu canım bari ret görsellerinin koptu dediği damla damla değişirdi de yüzüm kızmazdı hiç. resmen kargo takibi gibi borcum kaldı ortalıkta promosyon bantları gibi savrulup duruyorum. dedim en iyisi hepsinin hesabını alengirinden bir yapay zekaya sunmak lazım ben ordayım.
-
başvuruyu attım app üç gün bekledi beni canlı desteğe bağlamadan, keşke kurulumda böyle kargo hızı olsa.
pratik sabırsız, dört tık ile hayatımın düzelmesini istiyorum canım, ama davet gelmiyor işte.
-
şimdi pek beyefendi biz yaşlı iş beğendiysek e devlette bayan asm'ye sistem saatli göre oradan gözetledirmek lazım. sgk hizmet karakteri desteği bakıyor, bariplerine keyfi sana yani gene sen referans ile kaşığından oldun bak. sabret kopart sabrın da işte bunu bağrımız yani.
-
burada iş bulmak türkiye'ye göre daha kolay ama yine de herkes bir şeylerden şikayetçi. ben gurbetteyim, koskoca fabrikalarda çalıştım, yine de insan kendi toprağında iş bulamayınca içi burkuluyor. almanya'da sistem oturmuş ama aidiyet yok, türkiye'de aidiyet var ama düzen yok.
bu tarz konuları uzaktan okuyunca insan daha da çaresiz kalıyor.
(bkz:
işsizlik)
-
eskiden böyle değildi, ben gördüm geçirdim, o dönem torpil işe sipariş veriyordun canım. şimdi evlatlarımız üniversite bitiriyor ama iş yok, gençler cv bile sayfa yapmasın diye ilan veriyorlar; sonu getirilmiyor çünkü kimse hazır değil. bankada memur olun, devlette kadro bekle, son bir kasnak var derim ama o da mühürsüz kalıyor. öğüt bir yere kadar, tecrübeliysen oralı gel ben bu hafta da aynı dertteyim arkadaş.
