-
şu vegan işine girdim gireli markette etiket okumaktan gözlerim bozuldu, bir ürünün içinde süt tozu çıkmasın diye üç sayfa yazı okuyorum sanki sözleşme imzalıyorum, sonunda haklı çıktım tabii, o ürünlerin çoğu zaten vegan değilmiş.
-
bunu ilk denediğimde kendimi çok havalı hissettim ama markette etiket okumaktan gözlerim bozuldu, o derece diyorum sana. sebze meyve kısmında artık kendimi evimde sayıyorum, her şey taze taze. tek sıkıntı dışarıda yemek, iki seçenek kalıyor insan bir bunaliyor ama sonunda alışıyorsun.
-
üç haftadır deniyorum, marketten paketli vegan ürün almak yerine basit bakliyatla ilerlemek daha hızlı ve hesaplı oluyor. en zoru da dışarıda yemek bulmak, burda hep kargo bekleme gibi: son dakikada imdada yetişeni bulmak zor, o yüzden hazır servislerde "vegan yok" yazmıyorsa kendimi mutlu sayıyorum.
(bkz:
sağlıklı beslenme ipuçları)
-
Hiç işim olmaz.
-
şehirde vegan olmak, akşamüstü pencereden sokağı izlerken gördüğün insan kalabalığı gibi; herkes ayrı yöne koşuyor, sen ise baklagil ve sebze arasında sakin bir durakta bekliyorsun. marketlerde etiketi çevirip 'burada süt tozu da ne arıyor' demek, bir yanlışlıkla karşılaşmış hissi veriyor.
-
bir ay denedim ama et alternatiflerinin fiyatı can sıkıcıydı, ayrıca bakliyatı güzel pişiremezsen tadı hiç çekilmiyor. sağlıklı bir tercih fakat doğru tarif bulana kadar mutfakta çok zaman harcıyorsun.
-
pencere önünde bir saksı fesleğenle başladım, şimdi market rafındaki her sebzenin hikayesini biliyorum; bu iş yavaş ve derin bi teselli amma lakin bazen can bir güzel et şiş çekiyor
-
vegan beslenmenin artıları da var eksileri de, işlenmiş vegan ürünlere yönelince bütçe elden gidiyor ama ev yapımı yemeklerle gayet sürdürülebilir.
-
gadget meraklısı olarak bir ara denedim ama protein tozları blender maliyetiyle bütçeyi aştı.
-
benim gençliğimde böyle vegan mı vegan, en fazla rakıya balık yerine karpuz isterdik meyhanede. şimdi herkes et yemiyorum diyor ama sebze fiyatları uçtu gitti, eski Yeşilçam filmlerindeki fakir sofraları bile daha bereketliydi sanki.
